Usterka ванного farbowania

Przy farbowaniu kapronu z jednoczesnym chromowanym do kapieli wprowadza sie barwnik i bejca. Dla tego sposobu farbowania moga byc wykorzystane barwniki, ktore zdolne powoli wspoldzialac z chromem i ktore nie stwarzaja zewnatrz ^aieieir nierozpuszczalnego lakieru. To .ddlceoulnnaliii kwasowy-bejce barwniki, сульфогруппу, ze nie zawieraja, albo ze zawieraja tylko jedna сульфогруппу, tak zwane, kwasowe jedenchromowe barwniki.

Dla ванного farbowania rowniez jest potrzebna niedokwasnosc kapieli, dla czego stosuja tak zwana «ме-тахромовую bejce» (melanz сернокислого amonu i бихромата potasu). Usterka ванного sposobu farbowania polega na owym, ze on jest nieprzydatny dla wszystkich barwnikow zza mozliwosci лакообразования poza wloknem, a takze zza trudnosci otrzymania rownomiernych barw.

D. N. Gribojedowym [201] jest ustalona mozliwosc farbowania kapronu кислотно-лротравными barwnikami po однован-ному sposobowi z dotrzymaniem nastepnych umow chromowanego: koncentracja бихромата potasu 0,30-^0,50% od wagi wlokna, рН kapieli 4,8^-5,0 (w obecnosci 5% сернокислого amonu), temperatura obrobki 98—100°С, dlugotrwalosc 1 ?. Na mocy przeprowadzonych badan autorzy wypowiadaja nastepne zastanawiania sie po teorii farbowania полиамидного wlokna kapron kwasowy-bejcami barwnikami, ktore nie wywoluja watpliwosci:

1. Przy farbowaniu z pozniejszym chromowanym w pierwszej fazie odbywa sie umocowanie kwasowy-bejc barwnikow wskutek солеобразования (rownanie 22, 23, nnd. 48).

W drugej fazie przy pozniejszym chromowanym solami шестивалентного chromu (бихроматом) najpierw odbywa sie со-леобразование (rownanie 22, nnd.