Dwa sposoby farbowania

Maksimum wyboru barwnika wloknem osiaga sie przy niewielkiej dlugotrwalosci obrobki (5-—10 min).

Ostatnie jest zwiazane z tym, ze карбамидные grupy, ze stwarzaja sie, sa stabilne tylko w ciagu niewielkiego odstepu czasu. Ciekawie, ze obecnosc barwnika we wloknie hamuje rozpad карбамидных grup, zapewne, kosztem procesu солеобразования miedzy pozytywnie laduja аминогруппами i anionami kwasu barwnika.

Nalezy wskazac, ze po rozpadzie карбамидных grup wlokno przedluza zabarwiac sie. To glownie stosuje do диазокрасителям z dlugim lancuszkiem zwiazanych podwojnych zwiazkow, zdolnych utrwalac sie wloknem nie tylko jonowymi zwiazkami, ale i silami Wan-der-Waal'sa i wodorowymi zwiazkami.

Technologia farbowania полиакрилонитрильных wlokien z obrobka гидроксиламином

Istnieja dwa sposoby farbowania z zastosowaniem гидрокси-ламина (nie trzeba mieszac te sposoby z sposobem farbowania za miedziany-jonowym sposobem z zazywaniem гидроксила-мина jak odsiwiacz). Te sposoby sa nastepne:

1. Farbowanie z poprzednia obrobka wlokna гидро-ксиламином.

2. Wysokotemperaturowa metoda farbowania z jednoczesna obrobka wlokna гидроксиламином.

Farbowanie z poprzednia obrobka wlokna гидроксиламином [69, 195]

Wlokno - przede wszystkim obrabia sie rozczynem, ze zawiera 2,5 a/e гидроксиламинсульфата i 0,6 a/e zracego натра.

Obrobke prowadza przy temperaturze 100° Z w ciagu 4 ? przy module kapieli 20 i рН = 8,5-:-9. Ilosc zracego натра biora za rozliczeniem tak, by neutralizowala sie polowa гидроксиламинсульфата (na 100 g suchego wlokna jego zdarza sie 5 g).

U czystego полиакрилонитрильного wlokna wskutek takiej obrobki 2,5% grup нитрильных przeksztalcaja sie na карба-мидные.