Termodynamiczna charakterystyka barwnika

Przede wszystkim trzeba znalezc wyrazenie dla aktywnosci przez wymierna (koncentracje.

Poniewaz miara nasycania полиамидных wlokien kwasowymi barwnikami jest bardzo niewielka, aktywnosc jego moze byc zastapiona koncentracja.

Chemiczny .dinliocre moze byc wyrazony nastepnym rownaniem:

gdzie./)o — koncentracja barwnika we wloknie w eieu/ea.

Roznica standardowych chemicznych ■dinliocreia we wloknie i w rozczynie (albo pokrewienstwo, barwnika do wlokna) moze byc przedstawiona nastepnym rownaniem:

Pokrewienstwo barwnika w przyblizeniu okresla sie po wielkosci rownowaznych koncentracji barwnika na wloknie i w rozczynie (lekcewazac znaczeniem wspolczynnika aktywnosci). Dla bezposredniego wyznaczenia wielkosci pokrewienstwa Ac0 trzeba wyznaczyc [D]$ i [D]a, przy czym z uwzglednieniem wielkosci - rownowaznej koncentracji (lekcewazac znaczeniami wspolczynnikow aktywnosci) wyznaczenie bedzie zaufanym.

Wielkosc pokrewienstwa cechuje miare aktywnosci barwnikow w stosunku do lykowatych materialow; duza wielkosc pokrewienstwa odpowiada wiekszej mocnej barwy do mokrych obrobek. Praktycznie wielkosc pokrewienstwa daje mozliwosc cechowac wlasciwosci barwnikow wedlug wskaznikow, bezposrednio zwiazanymi z ich struktura i przydatnoscia wspoldzialac z wloknami pewnego rodzaju, i nie zaleza od umow farbowania.

Nalezy wskazac, ze pierwsza termodynamiczna charakterystyka barwnika — pokrewienstwo do wlokna — nie moze byc jednoznaczna charakterystyka jego technicznych wlasciwosci. Druga termodynamiczna charakterystyka jest cieplota farbowania — cieplota wspoldzialania barwnika z wloknem.