Farbowanie полиакрилонитрильных wlokien

W stanie rownowagi duza czesc barwnika znajduje sie w obwodzie Su a mniejsza — w obwodzie W albo A. Posle nasycania obwodu Z odbywa sie dodatkowe wypelnienie obwodow W i A.

Punkt S odpowiada koncentracji barwnika na wloknie, przy ktorej utrwala sie maksymalna ilosc barwnika

(w kapieli barwnik jest prawie nieobecny). To ilosc, wyrazona w miligramach, na 1 g wlokna, jest rozna dla roznych barwnikow, ale przy dzieleniu tych ilosci na molekularne wagi odpowiednich barwnikow we wszystkich wypadkach wychodzi jedna i taz wielkosc, rowna 3,7 • 10~5 ekwiwalentom barwnika na 1 g wlokna. Wszystko to naprowadza do выводу, ze proces farbowania konczy sie wowczas, kiedy duza czesc barwnika chemiczny zwiazuje sie z wloknem.

Wiec, studiowanie rownowaznych izoterm adsorbcji, otrzymanych wskutek farbowania полиакрилонитрильных wlokien катиоиными barwnikami, dalo mozliwosc ustalic, ze proces farbowania sklada sie jakby z dwoch процессов— adsorbcje i rozpuszczenia barwnika. W warunkach rownowagi pewna czesc barwnika znajduje sie w kazdym z tych stanow [264, 265].

Na rownowazne wchlanianie barwnika wywiera wplyw szereg czynnikow. Na dcn. 20, 21, 22 sa doprowadzone krzywe, ze cechuja wchlanianie катионных barwnikow нитроном. Z rysunkow widac, ze z podwyzka temperatury rownowazne wchlanianie barwnika wloknem rosnie, что'является niezwyklym, poniewaz, wedlug zasady Le-Szatel'e, przy wysokich temperaturach maleje utrwalenie barwnika wloknem.

Prawdopodobnie, anomalny wplyw temperatury przy farbowaniu нитрона jest uwarunkowany wysoka gestoscia struktury wlokna i podwyzka dostepnosci barwnika do jego aktywnych centrow z zwiekszeniem temperatury.