Kolor i mocny barw

Te dane ulatwiaja wybor barwnikow dla найлона.

W literaturze opisuja sie nowe, tak zwane emulsje sposoby farbowania [157, 226]. Jeden z wariantow danego sposobu polega na obrobce wlokien przed farbowaniem emulsjami organicznych rozcienczalnikow, w ktorych barwniki rozpuszczaja sie. Jednak, jak wyroznia W. Blinow [226], takie rekomendacje zagranicznych autorow praktycznie malo sa przydatne zza duzego wydatku rozcienczalnikow (150—200% od wagi wlokna) i trudnosci usuniecia jego z wlokna.

Rozcienczalnik, z reguly, w calosci nie oddala sie z wlokna, i tkanka zachowuje jego zapach. Przydatnymi sa rekomendacji po zazywaniu rozcienczalnikow pod postacia 3—4%-ных rozczynow, czyli z koncentracja do 40—50 razy mniejsza zagranicznych norm farbowania z rozcienczalnikami, ze wprowadzaja sie do kapieli. To odkrywa szerokie perspektywy dla spelnienia nieprzerwanych sposobow farbowania kapronow tkanek.

W trakcie farbowania za nowym sposobem rozstrzygajaca role gra sklad эмульгаторов, ze biora aktywny udzial w trakcie farbowania (etery tlustych kwasow i wieloatomowych spirytusow i ich полигликолевые etery). Praca za proponowanym sposobem praktycznie jest bezpieczna, poniewaz impregnowanie lykowatego materialu przeprowadza sie przy normalnej temperaturze. Pozostalosci organicznych produktow lekko oddalaja sie z wlokna przy lekkim przemywaniu ciepla woda. Farbowanie po emulsji metodzie nie zada pozniejszego zaparzania albo innych obrobek po farbowaniu, oprocz zwyczajnego przemywania [226].

Kolor i mocny barw

Z reguly, металлсодержащие barwniki na полиамидных wloknach daja barwy za malo jaskrawych odcieni.

Barwy полиамидных wlokien barwnikami kompleksu 1 : 2 maja dostateczna mocna do swiatla i do mokrych obrobek, i zwlaszcza do термофиксации, ale charakteryzuja sie prazkowana.