Makromolekuly wlokna

Dla wyciagania полиэфирные wlokna przepuszczaja przez system валиков z posrednia obrobka na goracej metalowej powierzchni albo w celi, ze ogrzewa sie ostra para albo goracym powietrzem, albo w kapieli z goraca woda [28, 29, 30]. Obrobka goraca woda sprzyja otrzymaniu bardziej pulchnej amorficznej struktury wlokna, ze sprzyja lepszemu wchlanianiu barwnikow i химреагентов.

Dla doniesienia полиэфирному wlokna stabilnosci w trakcie pozniejszych obrobek przy podnioslych temperaturach jego

narazaja termicznemu stabilizowaniu (термофиксации) pod napinaniem przy temperaturze na 30—40° Z powyzej za temperature pozniejszych obrobek.

Jak juz wskazywalo sie, полиэфирные wlokna skladaja sie z по-лиэтилентерефталата, ze ma nastepna budowe:

Makromolekula полиэтнлентерефталата ma wyciagnieta forme, przy czym plaszczyzny, w ktorych znajduja sie benzolowe jadra, sa oboczne miedzy soba.

Elementarne ogniwa makromolekul полиэтнлентерефталата, ze wielokrotnie powtarzaja sie, sa zwiazane jeden z jednym eterycznymi grupami;

Dla makromolekul jest charakterystyczna regularnosc rozkladu funkcjonalnych grup, ze okresla sie wysoka molekularna symetria wyjsciowych monomerow.

Zwyczajny полиэтилентерефталат sklada sie z krystalicznych i amorficznych czesci z przewaga krystalicznej czesci. Trzeba miec na mysli, ze przy szybkim oziebieniu topionego полиэтнлентерефталата on moze byc otrzymany w amorficznym stanie [31, 32]. Szybkosc i minimalna temperatura krystalizacji zaleza od srodowiska, w ktorym wytwarza sie nagrzewanie. Przy wyciaganiu полиэфирного wlokna przy temperaturze 80—90° Z w polimerze odbywaja sie orientacja i krystalizacja.