Reakcje otrzymania wlokien

Caly wytworczy proces otrzymania polimera z wskazanych produktow sklada sie z dwoch glownych faz [18]:

1) переэтерификации диметилтерефталата этиленгликолем;

2) поликонденсации дигликолевого eteru терефталевой kwasu.

Reakcja переэтерификации polega na zamianie метильных grup диметилтерефталата этиленгликолевыми z edukacja

дигликолевого eteru терефталевой kwasu po rownaniu [16-20]:

>-NIINI3 + 2HO(CHJ2OH zr-*г

S=Ј 2СН3ОН + Ale(SN2) 2IIN-/ L-SOO(SN)?II

Reakcja поликонденсации дигликолевого eteru терефталевой kwasu przeprowadza sie pod proznia przy temperaturze 270— 280° Z i moze byc przedstawiona nastepnym schematem:

Otrzymany pod postacia tasm полиэтилентерефталат przerabia sie dalej do kruszyny; topiona kruszyna bezposrednio wykorzystuje sie dla ksztaltowania wlokna, dla czego jej przeciskaja przez otwory фильеры. Otrzymane nici, ze skladaja sie z duzej liczby elementarnych wlokien, poddaja sie wyciaganiu i термофиксации.

Poliefirnyje wlokna wypuszczaja sie pod postacia nieprzerwanego, i pod postacia штапельного wlokna.

Wielkosc wyciagania zalezy od wlasciwosci wyjsciowego polimera i od umow otrzymania wlokna (temperatura, szybkosc wyciagania).

Dlugosc amorficznego полиэфирного wlokna mozna powiekszac do 75 razy, jesli wyciaganie prowadzic 'przy temperaturze na 20—60° Z powyzej za owe temperatura minimum, przy ktorym odbywa sie krystalizacja amorficznego polimera.

Trzeba miec na mysli, ze wygorowane wyciaganie sprzyja otrzymaniu wlokna bardzo szczelnego opakowywania, w zwiazku z czym mocno maleje jego zdolnosc do malowania.