Trudnosci farbowania

Poliefirnyje wlokna rozpuszczaja sie przy nagrzewaniu w fenolu: о-хлорфеноле, трикрезоле, бензиловом spirytusie (przy temperaturze 160—170°С), nitrobenzenie i w melanziach: фенолтетра-хлорэтан, фенолхлорофом, фенолхлорбензол, фенолтолуол [18].

Chemiczne wlasciwosci полиэфирных wlokien okreslaja sie przewaznie reakcyjna aktywnoscia сложноэфирных grup, ze sa najbardziej aktywna czescia makromolekuly полиэтилентерефталата. Wskutek swojej biegunowej skomplikowany-eteryczne grupy poddaja sie reakcji hydrolizy, ацидолиза, алкоголиза i n. (p. Sloznoefirnyje grupy полиэтилентерефталата poddaja sie wskazanym reakcjom, ale z duzymi trudnosciami [22]. Sloznoefirnyje grupy полиэфирных wlokien najaktywniejszy adsorbuja dyspersyjne barwniki, proste fenole i amine, a takze kubiczne barwniki w formie лейко-кислот i кубозолей, w zwiazku z czym кубозоли najczesciej i stosuja sie dla farbowania полиэфирных wlokien.

Poliefirnyje wlokna naleza do трудноокрашнвае-мых. Trudnosci, zwiazane z farbowaniem, okreslaja sie nastepnymi czynnikami [44, 45, 46]:

1) kompaktowoscia struktury, zwiazanej z procesem wyciagania, i termicznymi obrobkami wlokna;

2) hydrofobowym charakterem wlokna;

3) wysokim электроотрицательным дзетапотенциалом wlokna, takim, ze nie daje mozliwosci zabarwiac jego anionowymi barwnikami;

4) nieobecnoscia w makromolekulach полиэтилентерефталата dostatecznej ilosci funkcjonalnych grup kwasowego i glownego charakteru, zdolnych chemiczny wspoldzialac z anion, - i катионактишшми barwnikami.

Koncowe karboksylowe grupy makromolekul полиэтилентерефталата przystepuja do wszystkich reakcji, charakterystyczne dla карбо-новых kwasow.